فی مقامات شیخنا و مولانا...
ساعت ٧:٠٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۸ آبان ،۱۳۸٦  کلمات کلیدی:

بنام خدا

مطالعات علم و فناوری چند سالی است که در کشور پا گرفته است و در حال حاضر رو به گسترش است. این مطالعات که در ابتدا تنها به چند پروژه محدود بود، امروز به جایی رسیده است که در حال حاضر حدود 30 دانشجوی دکتری در این زمینه در کشور مشغول تحصیل هستند. اما در مجموع، به نظر می­رسد این مطالعات هنوز نتوانسته است مانند مباحثی از قبیل مدیریت استراتژیک یا اقتصاد کلان در کشور جا باز کند. این موضوع می­تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ اما یکی از دلایل مهم به نظر من فقدان چیزی شبیه رهبر در حلقه افرادی است که در این حوزه مشغول مطالعه هستند.

یکی از مسایلی که در سنتهای ما خیلی به آن توجه شده است، مساله داشتن راهنما، بزرگتر، استاد یا چیزی شبیه آن در اکثر کارهاست. کسی که عمده وظایف آن راهنماییهای کلی و عمده، فراهم کردن فضای فعالیت برای شاگردان و برقراری زمینه رشد آنان است. به نظر می­رسد مطالعات علم و فناوری از فقدان چنین رهبری به شدت رنج می­برد. به نظر من این رهبر باید چند ویژگی اصلی داشته باشد که در ادامه به چند مورد آن اشاره می­کنم:

اولاً دارای اعتبار علمی باشد تا بتواند توجه یه این موضوع را در مجامع علمی توجیه کند. معمولاً این اعتبار با میزان انتشارات بین­المللی مرتبط، تحصیل در دانشگاههای معتبر یا مسایلی از این دست حاصل می­شود؛ در یک کلام این رهبر باید از نظر جامعه علمی موجه باشد.

ثانیاً باید ارتباطات زیادی با دستگاههای دولتی داشته باشد. با توجه به اینکه تقاضای این مباحث عمدتاً دولتی است، رهبر باید بتواند دستگاههای دولتی را برای حمایت مالی قانع کند و نیز تقاضای کافی را ایجاد نماید.

ثالثاً بتواند رهبر یک شبکه علمی-تحقیقاتی باشد. توانایی برقراری ارتباط موثر با محققین و نیز استفاده از آنها و رهبری آنها در قالب یک تیم را داشته باشد.

به نظر من این ویژگیهای حداقلی یک رهبر در این حوزه است. ممنون می­شوم دوستان با نظرات خود به تکمیل این بحث کمک کنند.

محمد پ.