دانش هویت جمعی دارد
ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ روز شنبه ٤ اسفند ،۱۳۸٦  کلمات کلیدی: اشتراك دانش

بسمه تعالی

به اشتراک گذاشتن دانش چه سودی دارد؟ جواب این سوال آنقدر بدیهی است که از خودمان می­پرسیم که چه نکته­ای باعث شده که نوشته­ای به آن اختصاص یابد. امیدوارم که ادامه مطلب این لزوم را اثبات کند.

اولین و ساده­ترین دلیلی که برای به اشتراک گذاشتن دانش می­توان آورد، یادگرفتن هرچه بیشتر ارائه دهنده و به اشتراک گذارنده دانش است. وی هرچه که بیشتر و در مقابل اذهان بیشتری کار خود را ارائه دهد از ابعاد دانش خود بیشتر آگاه می­شود و همین به توسعه دانش وی کمک می­کند.

دلیل دوم این کار استفاده از نظرات دیگران در تکمیل و بهبود دانش خود است. انتقادات دیگران در بدترین حالت این گونه است که استفاده نشود. ولی در بقیه حالتهای دیگر به اصلاح نظرات و یا حتی گشودن افق جدیدی در مقابل ارائه کننده دانش، منجر خواهد شد.

این دو دلیل همانطور هم که انتظار می­رود در اذهان غالب مردم وجود دارد. ولی این دلیل سومی که می­خواهم ذکر کنم چیزی است که مغفول مانده و فهم آن شاید راهی برای شکستن حصار دانشی افراد کشورمان فرارو آورد.

عصاره دلیل سوم عنوان همین نوشته است: "دانش هویت جمعی دارد".

این جمله بدان معنی است که در اغلب موارد و به ویژه علومی مانند علوم انسانی و اجتماعی، اگر تنها عده معدودی از دانشی بهره­مند باشند، بر داشته آنها نمی­توان نام دانش نهاد. اگر مفهوم رقابت، بازار یا یادگیری در میان عامه مردم، مفهومی غریب باشد، نوبلیست اقتصاد هم دانشش به درد این مردم نمی­خورد. حتی به درد سیاستگزاران و نخبگان که دانش آن را ندارند نمی­خورد. مانند کسی که در آن سوی دنیا به زبانی نامفهوم حرف بزند. اگر آن شخص راز این عالم را هم بداند نمی­تواند آن را به مردمان این سرزمین برساند چرا که زبانش و دانش این زبان فهمیده نمی­شود.

به نظر من با این تفاسیر میتوان بعدی به دانش اضافه کرد و آن بعد گستردگی است. یعنی اگر برای دانش ابعادی مانند واقع نمایی، میزان محض یا کاربردی بودن، تخصصی و یا بین رشته ای بودن را قائل شویم، میتوانیم بعد دیگری به نام میزان گستردگی را به آن افزود. به ویژه که این بعد در مورد علوم انسانی اهمیت ویژه­ای به خود می­گیرد.

دوستان گرام با به اشتراک گذاشتن نظرات خود در این مورد به این پاره نوشته هویت دهند.

سعید حسن­زاده